Co powinien zawierać certyfikat autentyczności i komu ufać

Najpierw ważne rozróżnienie. Wiele domów mody nie wydaje żadnych certyfikatów autentyczności do torebek. Louis Vuitton nie dołącza kart, Chanel do 2021 roku dołączała kartę z numerem, a potem przeszła na mikrochip. Zegarki mają karty gwarancyjne, które potwierdzają sprzedaż w autoryzowanym punkcie, ale nie są certyfikatem autentyczności w sensie oceny eksperta. Dlatego certyfikat przy przedmiocie z drugiej ręki to prawie zawsze dokument wystawiony przez niezależny podmiot, który przedmiot sprawdził. Jego wartość zależy wyłącznie od tego, kto go wystawił, jak sprawdzał i czy da się to zweryfikować.

Dobry certyfikat odpowiada na pytania, które zadałby ostrożny kupujący. Jeśli brakuje któregoś z poniższych elementów, dokument traci znaczną część swojej wartości.

• Numer do sprawdzenia. Unikalny numer, który możesz wpisać na stronie wystawcy i zobaczyć ten sam dokument z tymi samymi zdjęciami. Certyfikat, którego nie da się sprawdzić u źródła, łatwo podrobić albo przenieść na inny przedmiot.
• Opis przedmiotu. Marka, model, rozmiar, materiał, kolor, kod daty albo numer seryjny, okres produkcji. Opis musi wskazywać ten jeden egzemplarz, a nie model w ogóle.
• Zdjęcia detali. Zdjęcia konkretnego egzemplarza, z kodem, tłoczeniem, okuciami i szwami. To one wiążą certyfikat z przedmiotem w twoich rękach.
• Lista sprawdzonych punktów. Co dokładnie obejrzano i z jakim wynikiem. Samo słowo oryginał bez listy punktów nie mówi nic o tym, jak dokładna była ocena.
• Kto oceniał. Wystawca i informacja o tym, kto przeprowadził ocenę i w jakiej specjalizacji, na przykład torebki albo zegarki.
• Data. Data weryfikacji. Certyfikat sprzed lat potwierdza stan z tamtego dnia, a nie z dnia zakupu.
• Zakres i ograniczenia. Uczciwy certyfikat mówi, na czym opierała się ocena, na przykład na zdjęciach albo na fizycznym przeglądzie, i czego nie obejmuje, na przykład wnętrza mechanizmu zegarka albo oceny stanu technicznego.

• Certyfikat bez numeru albo z numerem, którego nie da się nigdzie sprawdzić.
• Brak zdjęć konkretnego egzemplarza albo zdjęcia, które nie pokazują kodu i detali.
• Wystawca, którego nie da się zidentyfikować ani z nim skontaktować.
• Ogólnikowe sformułowania bez listy punktów, na przykład stwierdzenie, że przedmiot jest w stu procentach oryginalny.
• Certyfikat rzekomo wystawiony przez dom mody, który takich dokumentów nie wydaje.
• Kod daty, numer seryjny albo opis na certyfikacie, które nie zgadzają się z przedmiotem.
• Certyfikat, który sprzedający pokazuje tylko na zdjęciu i nie chce przekazać razem z przedmiotem.
• Data weryfikacji sprzed wielu lat przy przedmiocie, który od tego czasu kilka razy zmienił właściciela.

Nawet poprawnie wyglądający certyfikat jest wart tyle, ile wystawca. Zanim uwierzysz dokumentowi, sprawdź kilka rzeczy. Czy wystawca prowadzi publiczną weryfikację numerów? Czy jasno opisuje metodę, czyli jakie zdjęcia są potrzebne i jakie punkty sprawdza? Czy odpowiada za swoją ocenę, na przykład przez płatność chronioną, w której pieniądze nie trafiają do sprzedającego, gdy przedmiot okaże się niezgodny z raportem? I wreszcie, czy wystawca jest niezależny od sprzedającego. Certyfikat wystawiony przez samego sprzedającego jest jego zapewnieniem, a nie niezależną oceną.

Każda sztuka w serwisie przechodzi weryfikację przed publikacją, a jej wynik trafia do dwóch dokumentów. Raport autentyczności jest dołączony do oferty i zawiera wszystkie szczegóły. Certyfikat Autentycznie to jego zwięzła wersja do wydruku i w PDF, która towarzyszy przedmiotowi także po sprzedaży.

• Numer certyfikatu, który każdy może sprawdzić w serwisie i zobaczyć raport z tymi samymi zdjęciami.
• Opis przedmiotu z marką, modelem, materiałem, kodem albo numerem seryjnym i okresem produkcji odczytanym w dekoderze.
• Zdjęcia detali zrobione według instrukcji dla danego modelu.
• Lista punktów sprawdzonych przez rzeczoznawcę z wynikiem przy każdym z nich.
• Informację, kto przeprowadził ocenę, czyli rzeczoznawca z sieci niezależnych specjalistów w danej kategorii.
• Datę weryfikacji.
• Zakres oceny, czyli informację, czy była to weryfikacja na podstawie zdjęć, czy fizyczny przegląd u partnerskiego butiku.

Szczegóły znajdziesz na stronach certyfikat autentyczności i weryfikacja autentyczności. Domy aukcyjne w planie Dom Aukcyjny mogą wystawiać certyfikaty pod własną marką, co opisujemy na stronie weryfikacja autentyczności dla firm.

Certyfikat to dokument, który będzie potrzebny przy każdej kolejnej sprzedaży, więc warto o niego zadbać od pierwszego dnia. Wydrukowaną wersję trzymaj razem z kartą producenta, paragonem i workiem przeciwkurzowym, a PDF zapisz w miejscu, w którym przechowujesz inne ważne dokumenty. Zapisz też numer certyfikatu osobno. Nawet gdy wydruk się zgubi, numer pozwala odnaleźć raport ze zdjęciami. Przy przekazaniu przedmiotu nowemu właścicielowi przekaż mu wszystkie te elementy razem, bo komplet dokumentów zwykle podnosi cenę i skraca czas sprzedaży.

Jeśli przedmiot ma certyfikat, którego nie da się sprawdzić u wystawcy, potraktuj go jak brak certyfikatu i poproś o zdjęcia detali. W planie Weryfikacja za 49 zł miesięcznie możesz zlecić ocenę czterech ogłoszeń miesięcznie, zanim zrobisz przelew. Szczegóły na stronie legit check. Bez rejestracji możesz też sprawdzić kod w dekoderze, na przykład na stronie numer seryjny Chanel.

Te trzy dokumenty często są mylone, a każdy z nich potwierdza coś innego.

• Paragon albo faktura z butiku potwierdza zakup w określonym miejscu i dniu. Jest cenny, bo wskazuje pochodzenie, ale paragony też się podrabia, a oryginalny paragon może trafić do innego przedmiotu.
• Karta gwarancyjna albo karta z numerem od producenta potwierdza, że dany numer został wydany. Ma wartość tylko wtedy, gdy numer zgadza się z przedmiotem.
• Raport autentyczności opisuje ocenę konkretnego egzemplarza, punkt po punkcie, ze zdjęciami. To najpełniejszy dokument, bo pokazuje nie tylko wynik, ale też drogę do niego.
• Certyfikat to zwięzłe potwierdzenie wyniku raportu, które łatwo wydrukować i przekazać kolejnemu właścicielowi. Bez raportu, do którego można dotrzeć po numerze, certyfikat jest tylko kartką.

Najlepszy zestaw to komplet: dokument zakupu, karta producenta, jeśli istnieje, oraz raport i certyfikat od niezależnego wystawcy. Każdy z tych elementów wzmacnia pozostałe, a ich zgodność ze sobą jest najsilniejszym argumentem przy odsprzedaży.

Dla sprzedającej certyfikat to przede wszystkim narzędzie, które skraca rozmowę z kupującym. Zamiast odpowiadać na kolejne pytania o kod, tłoczenie i okucia, wystarczy numer certyfikatu, pod którym kupujący sam obejrzy zdjęcia i punkty. Przy sprzedaży prywatnej w Autentycznie weryfikacja i certyfikat są w cenie prowizji 15 procent od sprzedanej sztuki, najmniej 99 zł. Więcej na stronie sprzedaj markową torebkę.