Czy torebka Louis Vuitton jest oryginalna, jak sprawdzić krok po kroku

Louis Vuitton nie wydaje kart autentyczności ani certyfikatów, a kod wewnątrz torebki nie jest numerem seryjnym. To kod daty: mówi, gdzie i kiedy powstała torebka, ale ten sam kod może mieć wiele egzemplarzy wyprodukowanych w tej samej fabryce w tym samym tygodniu. Sprzedający, który zapewnia, że kod jest unikalny i można go sprawdzić w butiku, mija się z prawdą, nawet jeśli robi to w dobrej wierze.

Kod jest wytłoczony na małej skórzanej wszywce albo bezpośrednio na podszewce, zwykle w kieszeni lub przy szwie. Bywa trudny do znalezienia i często wyblakły, co samo w sobie nie jest niczym podejrzanym. Podejrzany jest kod wyraźnie odbity na zewnątrz, na karcie albo na metce z tkaniny.

Format kodu zmieniał się z czasem, dlatego najpierw trzeba wiedzieć, z jakiego okresu jest torebka.

• Lata osiemdziesiąte. Trzy lub cztery cyfry oznaczające rok i miesiąc, a pod koniec dekady dwie litery fabryki przed cyframi.
• Od 1990 do 2006 roku. Dwie litery i cztery cyfry. Pierwsza i trzecia cyfra to miesiąc, druga i czwarta to rok.
• Od 2007 do początku 2021 roku. Dwie litery i cztery cyfry. Pierwsza i trzecia cyfra to tydzień roku, druga i czwarta to rok.
• Litery oznaczają fabrykę i kraj produkcji. Na przykład SP, AR czy MI to fabryki we Francji, CA to Hiszpania, a SD to Stany Zjednoczone.

Kod musi pasować do tego, co widać na tłoczeniu. Torebka z kodem fabryki hiszpańskiej i napisem Made in France na tłoczeniu nie jest spójna. Tak samo kod wskazujący rok, w którym dany model albo dany wzór płótna jeszcze nie istniał. Każdy kod możesz bez rejestracji sprawdzić w dekoderze na stronie kod daty Louis Vuitton.

Od 2021 roku Louis Vuitton zastępuje kod daty chipem NFC wszytym w torebkę. Takiego chipu nie da się odczytać zwykłym telefonem jako dowodu autentyczności, bo marka nie udostępnia publicznej aplikacji do weryfikacji. Dla kupującego oznacza to tyle, że nowsza torebka bez kodu daty nie jest z tego powodu podejrzana. Podejrzana jest za to torebka, która według sprzedającego pochodzi z ostatnich lat, a ma wytłoczony kod daty z wcześniejszego okresu, albo odwrotnie.

Rzeczoznawca nie ocenia torebki na wyczucie. Przechodzi przez listę punktów przygotowaną dla konkretnego modelu, a w raporcie zaznacza każdy z nich. Dla większości torebek z płótna Monogram, Damier Ebene i Damier Azur lista wygląda tak.

• Tłoczenie z nazwą marki. Litery są cienkie, równe i ostre, litera O jest okrągła, a dwie litery T stoją blisko siebie. Grube, rozlane albo krzywe litery to częsty ślad podróbki.
• Kod daty albo chip. Format zgodny z okresem, litery fabryki zgodne z krajem na tłoczeniu.
• Rozkład wzoru na płótnie. Wzór jest symetryczny względem środka torebki i układa się w ten sam sposób w każdym egzemplarzu danego modelu.
• Przejście wzoru przez szwy. W wielu modelach motyw nie jest przecięty w przypadkowym miejscu, a przy szwach wzór zachowuje ciągłość.
• Kolor i struktura płótna. Płótno Monogram ma ciepły brąz i matowe złoto motywu, bez plastikowego połysku.
• Naturalna skóra vachetta. Na rączkach i wykończeniach jasna skóra z czasem ciemnieje do koloru miodu. Skóra, która po latach jest nadal idealnie jasna i błyszcząca, bywa skórą syntetyczną.
• Krawędzie skóry. Krawędzie są zabarwione na czerwono-brązowo i pomalowane równo, bez grudek i zacieków.
• Szwy. Nić w kolorze musztardowym, ściegi równej długości, lekko pochylone, bez luźnych końcówek.
• Okucia. Ciężkie, równo wybite logo i napisy na suwakach, zatrzaskach i kółkach, bez łuszczącej się powłoki.
• Zamek błyskawiczny. Suwak pracuje gładko, a jego oznaczenia odpowiadają okresowi produkcji modelu.
• Podszewka. Materiał i kolor podszewki zgadzają się z danym modelem i rokiem, a kieszenie są w tych samych miejscach.
• Proporcje i kształt. Torebka stoi tak, jak powinna, rączki mają właściwą długość, a wymiary zgadzają się z rozmiarem modelu.

Neverfull i Speedy to dwa modele, które spotykamy w ogłoszeniach najczęściej, a przy obu podrabiający popełniają inne błędy. W Neverfull warto spojrzeć na boczne ściągacze, wewnętrzną zawieszkę i rozkład wzoru na bokach. W Speedy na kłódkę z kluczykiem, skórzane zaczepy rączek i to, jak wzór przechodzi przez spód torebki. Szczegóły opisujemy na stronach Louis Vuitton Neverfull i Louis Vuitton Speedy, a przegląd wszystkich modeli marki na stronie torebka Louis Vuitton.

Zanim w ogóle zaczniesz oglądać detale, ogłoszenie często samo mówi dużo o sprzedającym.

• Cena wyraźnie niższa od rynkowej przy torebce opisanej jako nowa albo jak nowa.
• Zdjęcia z katalogu albo ze sklepu zamiast zdjęć konkretnego egzemplarza.
• Odmowa zrobienia zdjęcia kodu daty, tłoczenia albo wnętrza.
• Zapewnienie o certyfikacie Louis Vuitton albo karcie autentyczności, których marka nie wydaje.
• Pośpiech, prośba o przelew poza serwisem albo o zaliczkę.

Najlepsze podróbki mają poprawny format kodu daty, bo skopiowano go z oryginału. Dlatego kod jest tylko jednym z punktów, a nie wyrokiem. Wiarygodna ocena wymaga kompletu zdjęć zrobionych według instrukcji dla danego modelu: tłoczenie z bliska, kod, szwy przy rączkach, okucia, suwak, wnętrze, spód i każda strona z pełnym widokiem wzoru. Taką instrukcję dostaje każdy sprzedający w Autentycznie, a rzeczoznawca porównuje zdjęcia z listą punktów i opisuje wynik w raporcie. O tym, jak przebiega cały proces, piszemy na stronie weryfikacja autentyczności.

Dobre zdjęcia to połowa sukcesu, niezależnie od tego, czy sprzedajesz torebkę, czy prosisz sprzedającego o materiał przed zakupem. Rzeczoznawca widzi tylko to, co jest na zdjęciach, więc rozmyte ujęcie kodu daty albo tłoczenia oznacza, że ten punkt nie może zostać oceniony.

• Fotografuj przy dziennym świetle, najlepiej przy oknie, bez lampy błyskowej, która spłaszcza fakturę skóry i płótna.
• Zrób zdjęcie całej torebki z przodu, z tyłu, z boków i od spodu, tak żeby było widać rozkład wzoru na każdej ściance.
• Tłoczenie z nazwą marki sfotografuj z bliska i prostopadle, a potem jeszcze raz pod kątem, żeby było widać głębokość liter.
• Kod daty fotografuj z latarką trzymaną z boku. Światło z boku wydobywa wytłoczone znaki nawet wtedy, gdy kod jest wyblakły.
• Okucia, suwak i zaczepy rączek sfotografuj z obu stron, razem z nićmi wokół nich.
• Pokaż wnętrze z otwartą torebką, kieszenie i podszewkę.

Instrukcja w Autentycznie podpowiada kolejne ujęcia dla konkretnego modelu, więc nie musisz pamiętać listy. Zdjęcia trafiają potem do raportu i certyfikatu, a kupujący widzi dokładnie to, co widział rzeczoznawca.

Torebka Louis Vuitton z kilkunastoletnią historią rzadko wygląda jak nowa i nie powinna. Ciemna patyna na skórze, lekko przetarte rogi i zmiękczone rączki to naturalne ślady noszenia. Warto natomiast wiedzieć, czy torebka przechodziła naprawy. Wymienione rączki albo zaczepy z innej skóry, przeszyte fragmenty czy nowe okucia nie robią z oryginału podróbki, ale zmieniają jego wartość i powinny być opisane w ogłoszeniu. Rzeczoznawca odnotowuje takie elementy w raporcie, żeby kupujący wiedział, co dokładnie kupuje.